مدیریت زنجیره تامین

امسال بيش از هر زمان ديگري مي بينم كه شركتها فشار زيادي براي كاهش هزينه ها بر كاركنان درگير در زنجيره تامين، فن آوري اطلاعات و زير ساختها وارد مي كنند. اين استراتژي براي كاهش اثرات بحران اقتصادي بر عملكرد بنگاه اتخاذ شده است. با اين وجود فكر مي كنم اين استراتژي بيشتر از نفع رساندن، به بنگاه لطمه مي زند چرا كه در نتيجه اين فشار،پروژه هاي در دست معوق مانده، هيچ پروژه بهبود جديدي آغاز نمي شود و سرمايه گذاريهاي جديد در زنجيره تامين به شدت محدود مي شود. بنابراين به هيچ بهبودي- بويژه بهبودهاي راديكال - دست نخواهند يافت.

من فكر مي كنم به جاي معوق كردن پروژه ها بايستي ديدگاه متعادلتري نسبت به كاهش هزينه ها اتخاذ كرد. شايد بتوان قدري از نقدينگي درون زنجيره را آزاد كرد و گردش مالي را سريع تر نمود. يك مثال ساده در اين مورد ، ارسال سريع صورتحسابها براي مشتري است كه مي تواند چرخه گردش نقدينگي را به شدت كاهش دهد. روش ديگر، تمركز بر كاهش محصولات با عملكرد پايين در پورتفوي محصول است. بهبود روشهاي پيش بيني نيز مي تواند منجر به كاهش WIP در زنجيره تامين و يا كاهش حجم انبار محصول نهايي گردد .

با وجود سادگي اين روشها بسيار قدرتمند و موثر هستند و مي توانند نقدينگي را بدون آسيب رساندن به پروژه هاي بهبود - كه در درازمدت براي بقا و سودآوري سازمان ضروري هستند - فراهم آورند. اما مسلما براي اتخاذ تصميم در اين خصوص بايستي چهارچوب ذهني مديريت ارشد تغيير يابد.

شما چه فكر مي كنيد؟؟؟

منبع - SupplyChainer.com